تبليغاتX
راه بارون

 

  زلال باران امروز روح و جسمم را شست . . . !


  چه زیباست زیر باران قدم زدن   

 

  و خیس شدن و پاک شدن از

 

  همه چیزهایی که روح را مکدر کرده

 

  و مزین شدن به هر چه که

 

  نام خوبی بر قلب و روح آن جای گرفته

 

   باران می آید . . .

 

   تند و تیز . . .

 

  باران می آید . . .

 

  نم نم . . .

 

  باران ، حس و حالم را دوباره دگرگون کرد

 

  باران ، مرا می برد به گذشته ها       و

 

   آینده هایی که هرگز اتفاق نیفتاده و نخواهد افتاد

 

  مرا می برد به دنیای زیبای خواستن

 

   از جنس عشق و بلور

 

   از جنس باران . . . !


  باران که می اید گویی روحم به جایی سفر می کند 

 

  که نامی بر آن نیست

 

  بی نام است و بی در و دروازه . . .!

 

  به آنجایی که خداست و نهایتی ندارد

                                               امروز باران آمد . . .

 

 

   

 

 

     این قطعه ی کوچیک و یادگاری از یکی از بهترین دوستام دارم .

    

     گاهی که یه شعر تو نوشته هام هست همش ردپای اون عزیزه !

   

     شاید اونم  این شعر و وقتی بخونه بشناسه و بدونه که ردپای

    

     خودشه .

 

     این شعرا حس قشنگی بهم میدن .

 

     امیدوارم این دوست خوب هر

 

     جا هست و هر کار میکنه موفق باشه . . . !

 

    نشونه ی ما همیشه سه شاخه گل بود . اینجا هم اون سه تا شاخه رو

 

    تقدیمش میکنم .

    

 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 17:30 توسط افسانه |